We wsi Bohoniki niedaleko Sokólki znajduje się jeden z dwóch znajdujących się w Polsce drewnianych meczetów. Drugi stoi w niezbyt odległych Kruszynianach. Tatarzy zostali osiedleni na tych terenach przez króla Jana III Sobieskiego w XVII w. Obecny meczet w Bohonikach został wybudowany w II połowie XIX w. Wzniesiony jest na planie kwadratu i nakryty czterospadowym dachem, który jest zwieńczony wieżyczką z kopułką. Na wieżyczce umieszczony jest półksiężyc symbol islamu. Wnętrze świątyni podzielone jest na cześć przeznaczona dla mężczyzn i cześć przeznaczona dla kobiet. Modlący się ustawiają się na rozścielonych na podłodze kobiercach ustawieni jeden obok drugiego. Wszyscy zwróceni są twarzą na południe, czyli ku Mekce. Stronę te wskazuje mihrab ( w tutejszym meczecie nisza z małym okienkiem). Na prawo od niej stoi minbar czyli kazalnica będąca zasadniczym elementem muzułmańskiej świątyni. Uwaga do wnętrza meczetu wchodzi się po zdjęciu obuwia.
Tuż za wsią znajduje się mizar, czyli muzułmański cmentarz. Stare mogiły można rozpoznać po tym, że mają dwa kamienie nagrobkowe: większy leżący u głowy zmarłego i mniejszy spoczywający u jego stóp. Nowsze grobowce odróżnia od współczesnych grobowców chrześcijańskich jedynie symbolika (umieszczony u góry półksiężyc z gwiazdą i niekiedy stylizowany werset koraniczny). Całkowity odstępstwem od zasad islamu jest umieszczanie na grobowcach wizerunków osób zmarłych.