Młody pod względem historycznym Sopot, w 2005 roku doczekał się muzeum miasta. Stałym punktem jest wystawa ukazująca życie XX-wiecznych mieszczan oraz wystawy czasowe. Ekspozycje nie bez przyczyny usytuowane są w zabytkowej willi z 1903 roku, przy ul. Poniatowskiego 8.
Posiadający prawa miejskie zaledwie od 1901 roku kurort, najintensywniej rozwijał się na przełomie wieków XIX i XX. Nic więc dziwnego, że Muzeum Sopotu skupia się na okresie rozkwitu. Bogate życie ówczesnych mieszkańców pozwoliło na prace dotyczące sposobu życia mieszczan. Otwarte w maju 2005 roku Muzeum główną atrakcją uczyniło wystawę dotyczącą życia rodziny Claaszenów. Budynek przy Poniatowskiego bezpośrednio wiąże się z jednym z Claaszenów, Ernstem, który był pierwszym jego właścicielem.
Gdańszczanin niewątpliwie wyniósł zainteresowania z domu, co przejawiało się w umiłowaniu akwarystyki. Dzięki temu poznawanie dobytku willi stało się jeszcze ciekawsze. Pochodził z średniej warstwy mieszczaństwa, co pozwoliło na odebranie dobrego zawodowego wykształcenia, a następnie stażu w Anglii. Dobrym interesem okazało się w tamtych czasach eksportowanie cukru z Gdańska do Wielkiej Brytanii, czym zajmował się Ernst.
Zwracając przede wszystkim uwagę na potrzeby rodziny, zadbał o wygodę i spokojne życie. Najmłodsza córka, Ruth Asta, urodzona w 1907 roku wspomina życie w sopockiej willi jako bardzo udane. Po jej śmierci w 2005 roku, spadkobiercy przekazali na rzecz muzea wiele wartościowych pamiątek i eksponatów, które teraz można podziwiać na wystawie.
Unikalna kolekcja mebli barokowych, typowych dla wybrednych gustów gdańskich mieszczan, idealnie wpasowywała się w przestronne pomieszczenia domu. Wysokie sufity z ozdobnymi rzeźbieniami i potężne drzwi sprawiać mogą wrażenie ciężkości i przesytu, a jednak komponowały się z pozostałym wyposażeniem.
Nic dziwnego, szczególnym zamiłowaniem kolekcjonera były masywne, zdobione ornamentem szafy. Duże wrażenie robią też meble z XVIII, a nawet XVII wieku, jak rzeźbiona szafka – prawdziwe dzieła sztuki, wykonane starannie i do dziś utrzymane w świetnym stanie.
Niestety, samobójcza śmierć Ernsta, była także powolną śmiercią dla domu rodziny Claaszenów. Najpierw, po 1924 roku wyprzedawany był majątek rodzinny, dopiero jako ostateczność odsprzedano wille. Zamieszkała w niej rodzina Meltzner, aż do 1945 roku, kiedy po wkroczeniu wojsk radzieckich, przejęła ją kancelaria prezydenta Bieruta. Później niedługi czas zajmowana przez ojca Gdyni, Eugeniusza Kwiatkowskiego, by w końcu w 1981 roku przejść na własność gminy Sopotu.
Nie wzruszona zmieniającymi się mieszkańcami czy działaniami wojennymi, willa, zachowała się w świetnej formie. Proces modernizacji i działania mające na celu przemianę budynku mieszkalnego w muzealny był długi, ale owocny w znaleziskach.
Dziś oprócz samego muzeum w willi znajduje się także restauracja Lucola. Zachęca zwiedzających do zatrzymania się na dłużej w tym niezwykłym miejscu. Usytuowany niedaleko deptaka i plaży, architektonicznie wyróżnia się spośród innych kurortowych atrakcji.

źródło: pmedia.pl